salı günüydü, bir ay olacak. bir ay de, dayanırım ben, beş ay de, bu sorun değil. boynun bükük, yerde bir şeylere bakıyor. bakmasın isterdim, ellerimle başını kaldırıp hep ileri, ileriden de öte göğe bak isterdim. o gözlerin bakacağı yerler bir toprak parçası ya da onlarca yıllık bir apartmanın zemini değil. bir hastane koridorları hiç değil. yüzünü göreceğim yıllara günler, belki de aylar feda olsun. ömrümden ömür gitsin de, senin ömründen bir gün bile gitmesin. kıyamam.
engeller olur, olacak. engeller ne kadar güçlü olursa olsun, ya da engeller karşısında sen ne kadar güçlü veya güçsüz olursan ol. sen o engellerin önündeyken senin hemen arkanda, sırtında hep seni izleyen ben varım. gücünün yetmediği noktada gerekirse adı ödün vermek olsun, gerekirse feda etmek olsun, yapamayacağım şey yok. öyle bir inanıyorum ki. sana inanıyorum, kendime inanıyorum, bize inanıyorum. eline batan bir dikenin ait olduğu çiçeğin tarlaları var dünyanın dört bir yanında. içimdeki ateş o tarlalara az gelir, gider ötelerini de yakar. yeter bu kadar acılar, yetsin. ben hazırım. birileri bilsin, senin güçsüz kaldığın anda gücünün sınırlarını bilmeyen bir kadınım ben, beni de görsün. senin gözünden bir damla yaş akacağına benim içim aksın gitsin. herkese bir şeyler olsun, adı kıyamet veya katliam. ama sana bir şey olmasın.
hangi dağ ne kadar büyük veya güçlü ki, ne kadar geçebilir ki benim önüme. belki zaman alır, belki yorucu olur, ama çok iyi biliyorum ki yalnızca istememle ve inancım sayesinde hepsini deşer geçerim. belki elimde bir yorgan iğnesiyle, belki de kazma kürekle. ötesinde sen varken aradaki her şey boş. en fazla saygım olur o engelin büyüklüğüne, terbiye çatısı adı altında gereken her şeyi yaparım ben yine. çok şeye inandım, inandıklarım sayesinden veya yüzünden yaşadıkça bir şeyi çok iyi öğrendim; birileri için bir şeyler yapmak gerekiyorsa burada ölçü birimi sevgi. benim sevgim bazen tüylerimde diken diken hissettiriyor kendini, bazen de ağzımdaki kalp atışları şeklinde. sevgilerin ötesindeyim. oradan sana bakınca bir kez daha görüyorum, sınırım yok benim.
"bir ellerin bir ellerim yeter, belleyelim yetsin" demiştim. belki somuta en yakın olan özlemin ve resmen hissettiğim kokun var şu an yanımda. olsun. bunlar yeterli.
haruki murakami'nin kitabındaki o iyi someone olmak istiyorum ben, seni hiçbir zaman parçalarına ayırmayan, üzmeyen, yaralamayan. bir de sen hep iyi ol istiyorum.
sensiz olmaz
engeller olur, olacak. engeller ne kadar güçlü olursa olsun, ya da engeller karşısında sen ne kadar güçlü veya güçsüz olursan ol. sen o engellerin önündeyken senin hemen arkanda, sırtında hep seni izleyen ben varım. gücünün yetmediği noktada gerekirse adı ödün vermek olsun, gerekirse feda etmek olsun, yapamayacağım şey yok. öyle bir inanıyorum ki. sana inanıyorum, kendime inanıyorum, bize inanıyorum. eline batan bir dikenin ait olduğu çiçeğin tarlaları var dünyanın dört bir yanında. içimdeki ateş o tarlalara az gelir, gider ötelerini de yakar. yeter bu kadar acılar, yetsin. ben hazırım. birileri bilsin, senin güçsüz kaldığın anda gücünün sınırlarını bilmeyen bir kadınım ben, beni de görsün. senin gözünden bir damla yaş akacağına benim içim aksın gitsin. herkese bir şeyler olsun, adı kıyamet veya katliam. ama sana bir şey olmasın.
hangi dağ ne kadar büyük veya güçlü ki, ne kadar geçebilir ki benim önüme. belki zaman alır, belki yorucu olur, ama çok iyi biliyorum ki yalnızca istememle ve inancım sayesinde hepsini deşer geçerim. belki elimde bir yorgan iğnesiyle, belki de kazma kürekle. ötesinde sen varken aradaki her şey boş. en fazla saygım olur o engelin büyüklüğüne, terbiye çatısı adı altında gereken her şeyi yaparım ben yine. çok şeye inandım, inandıklarım sayesinden veya yüzünden yaşadıkça bir şeyi çok iyi öğrendim; birileri için bir şeyler yapmak gerekiyorsa burada ölçü birimi sevgi. benim sevgim bazen tüylerimde diken diken hissettiriyor kendini, bazen de ağzımdaki kalp atışları şeklinde. sevgilerin ötesindeyim. oradan sana bakınca bir kez daha görüyorum, sınırım yok benim.
"bir ellerin bir ellerim yeter, belleyelim yetsin" demiştim. belki somuta en yakın olan özlemin ve resmen hissettiğim kokun var şu an yanımda. olsun. bunlar yeterli.
haruki murakami'nin kitabındaki o iyi someone olmak istiyorum ben, seni hiçbir zaman parçalarına ayırmayan, üzmeyen, yaralamayan. bir de sen hep iyi ol istiyorum.
sensiz olmaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder