"bu aşk bende bir imkânsızlık tasarımı gibi kaldı,
kaldıramam."
kaldıramadın, eyvallah.
sanırım beni en çok kahreden şey senden sonra ne yapacağımı bilemeyişimdi. çünkü ben c....'ten sonra zar zor bir dünya kurmuştum kendime. çoğu zaman yorulmuştum ama içimdeki o ufacık ışığın peşinden gitmiştim yine de. "ha gayret kızım, az kaldı, dayanabilirsin, yapabilirsin" diye diye diye kurmuştum o dünyayı. sonra sen geldin. sonra sen gittin. gittin,eyvallah.
bütün inançlarımı yıktın da gittin.
kendimi inandırdığım tüm yalanlarımı gerçeğe dönüştürdün de gittin. oysa gülebilmek için o yalanlara ihtiyacım vardı benim.
beni biraz daha içime kapadın da gittin.
aşka olan inancımı tükettin de gittin.
kalbimi yokluyorum bazen, olmuyor, sevecek yerleri alıp da gittin.
gücüme güç katıp da gittin. oysa artık sıkıldım bu oyundan.
gittin, eyvallah.
seni özlemiyorum artık, yalnızlığımı seviyordum, uzun sürmedi bu geri dönüş.
şimdi, bir kez daha, en baştan oturdum kendimin başına, yıktığını yapmaya çalışıyorum. artık bazı parçalara yer yok. daha sağlam olacak şüphem yok. artık risk de yok.
tüm bunlar için teşekkür ederim genç adam.
bu genç adamı nasıl bilirdin diye sordu bugün bana. yorumsuz kaldım. çünkü sen artık bende yorumsuz bir yerde kaldın. ayrılmaya kıyamadığım, başında beklediğim bu tek kişilik aşkın üzerini kapadım
4 ay sonra. toprağı bol olsun.
